نوشته اول

اگر قلم ونوشتن مقدس است و توتم آدمهای عزیزیست ، "خواندن " هم حتما هست؛ و برای خودش آدابی دارد.

در زمانه ی جدید اما آدمها خیلی آداب نوشتن و خواندن را بجا نمی اورند.

یکی مثل من هم شاید بهمین خاطر است که علا قه ای به نوشتن در صفحه های اینترنتی ندارد.

در واقع ، این هم یک وبلاگ نیست. حرفهایی ست که اگر می شد روی کاغذ نوشت و بدست خواننده اش رساند ، این کار را می کردم.

اینها چند نوشته کوتاه هستند که برای هم صحبتی در جمع محدود دوستان جانی (و غیر جانی ) می نویسم..... شاید بیشتر به خاطر اینکه آدمیزاد گاهی ناچار است بالاخره با کسی حرف بزند.

من اگر شد این چند تا یادداشت را _ احتمالا هم هر چهار یا پنج روز یکی شان را _ اینجا می نویسم ؛ با یاد آوری به خودم و خواننده که حرمت "کلمه" را باز بجا بیاوریم.

لطفا نظرهایتان را هم برایم بنویسید ...که البته از نوشته ی بعد پیش خودم محفوظ نگه می دارم.