روز پانزدهم می در خیابان مجاور پارلمان در وین تظاهراتی برگزار شده بود
شرکت کنندگانش چهره های دوست داشتنی داشتند،
زیر باران ایستاده بودند
و بر علیه نازیسم جدید شعار می دادند


منظور از این نازیسم جدید، یک حزب راست گرای افراطی است که از چند و قت پیش دراین کشور قدرت پیدا کرده است
رهبر این حزب شعارهای پوپولیستی و ضد خارجی و خشونت خواهانه سر می دهد
و بین سرمایه داران و نهادهای مذهبی افراطی پایگاه دارد


در روزنامه همان روز یک گزارش کوتاه درباره یک نظر سنجی از جوانان ١۶ تا ١٨ سال اتریشی چاپ شده بود،
حدود چهل تا پنجاه درصد آنها گفته بودند که آنها منظور از راست افراطی را نمی دانند و از شعارهای این حزب هم استقبال می کنند.

یکی از آدمهای جلوی پار لمان می گفت این نظر سنجی جوانان سرخورده ای را نشان می دهد که پول و شغل و رفاه می خواهند
و دل خوشی از حرفهای پیچیده ، و همینطور خارجی ها ندارند.

آنها به دقت در طی سالهای قبل "سیاست زدایی" شده اندو علاقه ای به بحث راجع به نازیسم ،افراطی ها ، سرمایه داری ، خشونت و ازاین قبیل نشان نمی دهند .

آنها بیشتر به ام تی وی و بریتنی اسپیرز و ماجراهای براد پیت علاقه دارند

ومثلا آدمی مثل جان لنون را هم نمی شناسند و یادشان نیست که یک نفر چند سال قبل از بدنیا آمدنشان یک تیر توی مغز او خالی کرده بود

آدم جلوی پارلمان می گفت آنها حالا دارند نقش پیاده نظام فاشیسم جدید را بازی کنند




من فکر می کنم این روزها سیستم های شاید خطرناک زیادی هستند که با اینکه خودشان در حوزه "سیاست" بازی می کنند ، اما علاقه زیادی به این دارند تا فکر یا عمل سیاسی را بی ارزش یا بدون نتیجه تبلیغ کنند

به این ترتیب آنها این حوزه را به راحتی به تصرف خودشان در می آورند و کنترل رسانه ها، آموزش، تقسیم پول و نیز نفت سیاه را در دست می گیرند

اکنون که به دلیل شکاف در این سیستم امکان دخالت در بازی فراهم شده باید سعی کرد این حوزه را _لااقل تا آن جایی که می شود_ از دست آنها خارج کرد
و
بعد اما همچنان با چشمهای باز در خیابان ماند
و مراقب بود (وکتاب خواند)



.